PDF

Korte berichten

Whitepaper ‘Op weg naar de Omgevingswet: wat brengt ons de nieuwe wet?’

Tonnaer adviseurs in omgevingsrecht volgt het wetgevingstraject van de Omgevingswet nauwgezet. Mede door de betrokkenheid bij het wetgevingstraject lopen wij voorop in de ontwikkeling van nieuwe producten die passen in het nieuwe integrale denken van de Omgevingswet. Om u nu al te kunnen adviseren over dit onderwerp heeft Prof. dr. Frans Tonnaer een White paper geschreven over de nieuwe Omgevingswet, getiteld ‘Op weg naar de Omgevingswet: wat brengt ons de nieuwe wet?’ Hierin vindt u tips die u op weg helpen om het nieuwe integrale denken toe te passen. De White paper is kosteloos te verkrijgen. U kunt hiervoor contact met ons opnemen via de website of info@tonnaer.nl. U kunt ons ook bellen op: 040 257 13 36.

 

Instructies in de omgevingswet

In het Tijdschrift voor Omgevingsrecht, aflevering 3, 2013 heeft Prof. dr. Frans Tonnaer het artikel “Instructies in de Omgevingswet: onmisbare beïnvloedingsinstrumenten of overbodige ballast?” geschreven. In deze bijdrage wordt betoogd dat de instrument van de instructies en van de instructieregels geen meerwaarde hebben in de nieuwe wet. Met deze instrumenten kunnen de provincies en het Rijk aan de gemeenten hun wil opleggen. Daarbij wordt gewezen op de beperkte toegevoegde waarde ten opzichte van andere, reeds bestaande beïnvloedingsbevoegdheden. Daar waar instructies wel meerwaarde hebben vraagt Frans Tonnaer zich af of het wel wenselijk is in termen van staatsrechtelijke verhoudingen die de gemeenten een eigen sfeer garanderen en het mogelijk maken dat ze als wetgevers optreden. Een samenvatting van het artikel is te vinden op onze website.

 

De eerste jurisprudentie over de beheersverordening

De Rechtbank Den Haag heeft op 3 juli 2013 (ECLI:NL:RBDHA:2013:7607) de eerste uitspraak gedaan over een beheersverordening. De uitspraak betreft de beheersverordening Vlietzone van de gemeente Den Haag. Die beheersverordening werd ten grondslag gelegd aan handhavend optreden tegen permanente bewoning van huisjes op een volkstuinencomplex. De rechtbank acht de uitzonderingsclausule voor illegaal gebruik in het overgangsrecht van de beheersverordening onverbindend. De uitspraak is geannoteerd door Armando Snijders in het oktobernummer van Tijdschrift voor Bouwrecht (TBR 2013/142). Mede naar aanleiding van deze uitspraak bestaat het voornemen om artikel 5.1.1 van het Besluit ruimtelijke ordening te verduidelijken. Zie Staatscourant 31 oktober 2013, nummer 30053.

 

Tijdelijke omgevingsvergunning

Op 7 augustus 2013 (ECLI: NL:RVS:2013:625) heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan waarin een omgevingsvergunning om tijdelijk, maximaal vijf jaar, af te wijken van het bestemmingsplan aan de orde. De vergunning voorzag in de mogelijkheid om een verwijderbare unit op te richten die dient als uitbreiding van een strandpaviljoen. De Afdeling oordeelde dat de jurisprudentie die op het voorheen geldende artikel 3.22 Wro ziet ook van toepassing is op artikel 5.18 Bor. In deze casus was de vergunning onterecht verleend, omdat niet aannemelijk was dat na de gestelde termijn van vijf jaar geen behoefte meer is aan de tijdelijke voorziening. In De Gemeentestem,  aflevering 7395 (Gst. 2013/115), is deze uitspraak geannoteerd door Francien Limpens. In deze annotatie wordt onder meer de rechtspraak over het tijdelijk afwijken van het bestemmingsplan behandeld. Ook wordt ingegaan op de toekomstige wijziging van het Bor als gevolg van het permanent maken van de Crisis- en herstelwet. Op grond hiervan vervalt artikel 2.12, tweede lid Wabo als apart wettelijk instrument voor tijdelijke planologische afwijkingen. Daarmee samenhangend verdwijnt ook de maximale termijn van vijf jaar voor het verlenen van een omgevingsvergunning voor het tijdelijk afwijken van het bestemmingsplan. Ten tijde van het schrijven van annotatie was het desbetreffende ontwerpbesluit tot wijziging van onder meer het Bor nog niet gepubliceerd in de Staatscourant. Inmiddels is dat wel het geval. De ontwerp Amvb is op 31 oktober 2013 gepubliceerd in de Staatscourant, nummer 30053.