Natuurbeschermingsrecht

Het natuurbeschermingsrecht vormt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld het bouwrecht, de ‘zachte’ kant van het omgevingsrecht, waar het gericht is op de bescherming van de natuurlijke omgeving. Het voortbestaan van dier- en plantensoorten is alleen goed mogelijk als er een geschikt leefgebied voor bestaat. En gebieden ontlenen in belangrijke mate hun natuurlijke waarde aan de aanwezigheid van daarvoor typische soorten planten en dieren. Aldus is de relatie tussen de soorten en de gebieden aangeduid. In het natuurbeschermingsrecht wordt aangegrepen bij deze twee kanten van beschermingsbehoefte: enerzijds van natuurgebieden en anderzijds van te beschermen planten- en diersoorten. En daarmee zijn dan ook de twee centrale wetten die deze problematiek regelen geïntroduceerd: de Natuurbeschermingswet 1998 voor de gebiedsbescherming en de Flora- en faunawet voor de bescherming van planten- en diersoorten. De bedoeling van het kabinet is om deze beide wetten tot één Wet natuurbescherming samen te voegen en daardoor te komen tot een eenvoudiger en transparanter wettelijk stelsel.

Juridische kennis over het natuurbeschermingsrecht

Het is bekend dat de aanwezigheid van bepaalde beschermde dier- en plantensoorten in het recente verleden heeft geleid tot de nodige maatschappelijke ophef, omdat daardoor bepaalde grotere of kleinere projecten geen doorgang konden vinden of ernstige vertraging opliepen. Dat had meestal niet zozeer te maken met de regels op zich, maar veel meer met de onbekendheid van de manier waarop ze moesten worden toegepast. De aanwezigheid van dergelijke natuurlijke ‘belemmeringen’ hoeft immers niet steeds en zelfs meestal niet te betekenen dat bepaalde initiatieven niet kunnen doorgaan. Vaker betreft het de wijze waarop dergelijke projecten moeten worden uitgevoerd. Kennis van het natuurbeschermingsrecht is dan ook onmisbaar voor de initiatiefnemers van dergelijke projecten. Maar natuurlijk ook voor degenen die het tot hun taak rekenen om op te komen voor de ‘stemloze’ belangen van de natuur. En niet in het minst voor de ambtenaren en bestuurders die met dergelijke belangenconflicten worden geconfronteerd bij het nemen van besluiten, waarbij de natuurbeschermingswetgeving op de een of andere manier aan de orde is.

Wat kan Tonnaer voor u betekenen in het natuurbeschermingsrecht?

Onze juristen kunnen u adviseren over tal van juridische vraagstukken die spelen op het gebied van de natuurbescherming. Dat kunnen onder meer de volgende zaken zijn:

  • advisering over nut en noodzaak van een flora- en faunaonderzoek bij een ruimtelijke procedure (ruimtelijke onderbouwing);
  • advisering bij een omgevingsvergunning voor een project waarbij via een verklaring van geen bedenkingen op basis van de Natuurbeschermingswet moet worden ‘aangehaakt’;
  • het adviseren over de verplichting in bepaalde gevallen tot het uitvoeren van onderzoeken bij de voorbereiding van ruimtelijke plannen (uitvoering ‘passende beoordeling’);
  • het adviseren en assisteren bij procedures op basis van de Flora- en faunawet;
  • het adviseren en assisteren bij de handhaving van de regelingen op het terrein van het natuurbeschermingsrecht;
  • het opstellen van beleid ter uitvoering van de wettelijke natuurbeschermingsregelingen.

In algemene zin: het adviseren van initiatiefnemers van projecten of bevoegde bestuursorganen omtrent de eisen die gelden ingevolge het natuurbeschermingsrecht. Door tijdig te informeren en te adviseren kan worden geanticipeerd op dergelijke eisen waardoor er bij de uitvoering van projecten zodanig rekening mee wordt gehouden dat kan worden voorkomen dat de voortgang in gevaar wordt gebracht. Dat kan een keuze voor bepaalde uitvoeringsmodaliteiten betekenen.

Naast de dienstverlening vanuit ons kantoor detacheren wij ook juristen bij diverse gemeenten en provincies op locatie.

Bent u geïnteresseerd of wilt u meer weten over onze dienstverlening op het gebied van het natuurbeschermingsrecht? Vraag dan vrijblijvend een offerte aan of bel met 040-2571336.