Departementale herindeling: desintegratie omgevingsbeleid onder de Omgevingswet?

Door Frans Tonnaer[1]

Trots en blakend van zelfvertrouwen staat daar op de trappen van paleis Noordeinde de nieuwe zojuist door koning Willem-Alexander beëdigde ministersploeg. Maar liefst 24 bewindslieden van vier partijen van verschillend pluimage gaan samen de komende jaren proberen de politieke kar eenzelfde kant op te trekken. Daarom willen ze zoveel mogelijk eenheid uitstralen. Eenheid? Op het terrein van de zorg voor de fysieke leefomgeving zal dat nog een behoorlijke uitdaging zijn, nu de onderdelen van dat beleid verder over verschillende ministeries uitgestreken zijn. Leek het er bij de kabinetsformatie Rutte I nog op dat de eenheid in het omgevingsbeleid werd versterkt toen milieu- en ruimtelijk beleid en water- en verkeersbeleid onder één dak terecht kwamen, thans is er bij Rutte III sprake van versnippering. En dat terwijl bij de lopende stelselherziening versterking van de samenhang een van de dragende beginselen is.

[1] Prof. dr. Frans Tonnaer is emeritus hoogleraar Omgevingsrecht en directeur van de Praktijkacademie Omgevingsrecht.